Ένα πλεκτό καλάθι και μια νέα οικογενειακή παράδοση.

Μέσα στην καραντίνα, που όλοι ξέρουμε, ήμασταν αν μη τι άλλο δημιουργικοί. Τακτοποιήσαμε ντουλάπια, πατάρια, αποθήκες. Τακτοποιήσαμε εκκρεμότητες μηνών, που με το παιδί και την καθημερινότητα δεν προλαβαίναμε να το κάνουμε στον σωστό χρόνο. Εγώ, όμως, απέκτησα ένα χόμπυ. Δηλαδή κάτι που, όσοι με ξέρουν από παλιά, δεν είχα ποτέ! Το χόμπυ μου; Οτιδήποτε πλεκτό με τσιγκελάκι! Με τη μέθοδο amigurumi.

Ω ναι! Ξεκίνησα δειλά, παρακολούθησα βίντεο για τα βασικά. Από το πώς κρατάς το τσιγκελάκι μέχρι το πώς κάνεις την αρχική θηλιά, την αλυσίδα και σιγά σιγά έμπαινα όλο και βαθύτερα σε αυτό.

Ώσπου το αγάπησα. Έφτασα να κάνω (τη λιγοστή ελεύθερη ώρα μου) ένα πλεκτό ανά 2-3 μέρες.

Στην αρχή μια μελισσούλα, για την κόρη μου. Στη συνέχεια ένα χταποδάκι, για την ανηψιά μου, ένα στολιδάκι για μολύβι για την κόρη φίλης. Σελιδοδείκτες, για φίλες. Πολλά, πάρα πολλά.

Κάποια στιγμή έφτασα και σε εμένα. Μου έφτιαξα ένα πλεκτό καλαθάκι. Μου άρεσε τόσο πολύ που έψαξα πάρα πολύ να φτιάξω κάτι για τη μικρή μου. Κάτι που μπορώ να αποθηκεύω κουκλάκια.

Ένα κρεμαστό πλεκτό καλάθι!!

Και το έκανα. Με πολύ μεράκι και χαρά.

Το βράδυ που το τελείωσα, είχα μια ιδέα. Ξαφνικά!! Σκέφτηκα λοιπόν, να της βάζω κάτι μέσα στο καλαθάκι αυτό, το βράδυ και αφού κοιμηθεί, ώστε το πρωί να το βρίσκει. Όχι καινούριο, κάτι από τα δικά της παιχνίδια.

Έτσι και έπραξα. Το βράδυ εκείνο, νυχοπατώντας μπήκα στο δωμάτιό της, το κούμπωσα στα κάγκελα και της έβαλα ένα…παπάκι. Ανυπομονούσα σαν μικρό παιδί!

Το πρωί που ξύπνησε και είδε το καλάθι της, έβαλε ενθουσιασμένη κατευθείαν το χέρι της και έψαξε να δει αν είχε κάτι μέσα. Και είχε!! Και το βλέμμα της ήταν η μεγαλύτερη χαρά μας. Ήταν κι ο άντρας μου μπροστά και ενθουσιάστηκε κι εκείνος!

Έκτοτε, κοιτάει πάντα στο καλάθι της το πρωί που ξυπνάει και πάντα βρίσκει κάτι που την ενθουσιάζει! Έτσι, αποκτήσαμε μια νέα οικογενειακή παράδοση.

Με αυτόν τον τρόπο, βλέπω με τι ενθουσιάζεται εκ νέου (γιατί βάζω πάντα τα υπάρχοντα παιχνίδια της και όχι καινούρια) και αν δυο φορές δεν ενθουσιαστεί με κάτι, το χαρίζω! Ίσως με αυτόν τον τρόπο να μπορέσετε να «αναζοπυρώσετε» κι εσείς την αγάπη τους για τα παιχνίδια που έχουν παρατήσει. Κι αν δεν το καταφέρετε, δωρίστε τα.

Φιλικά,
Κατερίνα

Οι υποστηρικτές μας

Αφήστε ένα σχόλιο

Να σε τρατάρουμε τα Cookies μας;

Privacy Settings saved!
Ρυθμίσεις απορρήτου

Όταν επισκέπτεστε μια ιστοσελίδα, αυτή μπορεί να αποθηκεύσει ή να ανακτήσει πληροφορίες από τον περιηγητή σας, κυρίως στην μορφή των cookies. Εδώ μπορείτε να ρυθμίσετε τις υπηρεσίες cookie που επιθυμείτε.

Cookies τα οποία είναι απαραίτητα για την λειτουργία της ιστοσελίδας και δεν μπορούν να απενεργοποιηθούν.

Τα cookies αυτά είναι απαραίτητα για την καλή λειτουργία της ιστοσελίδας.
  • wordpress_test_cookie
  • wordpress_logged_in_
  • wordpress_sec

Απορρίψη όλων των υπηρεσιών
Δέχομαι όλες τις υπηρεσίες